Het spreekt voor zich dat ik hard bezig ben met het vullen van deze pagina. Door de lastige relatie met mijn laptop is dit op het moment lastiger dan normaal. Het gebeurde toen ik echt lekker aan het typen was. Wat? Lekker? Het ging veel meer dan lekker, het ging super! 'Het gedicht voor Lies is op een paar woorden na af. Danique zit naast me en begint te grinikken. Vast iets over whatsapp. Het was mijn natuurlijke nieuwsgierigheid naar alles wat met anderen te maken heeft welke mij deed opkijken van mijn toen nog werkbare laptop. Dany's gezichtsuidrukking verraadt meer dan haar lief is en dus schiet ik direct in de lach waardoor de (uiteraard ook nog eens fantastische) wijn die ik in mijn hand heb onherroepelijk haar weg vindt door het toetsenbord van mijn laptop. In een seconde gebeurt het; m'n perfect uitgebalanceerde wijn verdwijnt, mijn met liefde en onvervangbare inspiratie geschreven en nagenoeg affe gedicht pleite, en mijn dure laptop waarvan ik het aankoopbewijs na een maand zoeken nog steeds niet heb teruggevonden blijkt niet te repareren. Holladijeee. En het meeste maak ik me dan zorgen om mezelf, want welke van de drie vraag ik mij nog steeds af, vind ik eigenlijk het ergste om te verliezen?