Een waar record voor mij. Al langer dan een jaar ben ik inmiddels vrijgezel. In het begin van mijn vrijgezelle era wilde ik nog wel graag mét iemand zijn. Toen botvierde ik al mijn passie en energie op jongens die hun leven compleet in het teken van mij zetten waardoor na een goeie drie weken was uitgekeken. Zo heb ik het eerste deel van 2011 mijn lief en leed gedeeld met drie zeer uiteenlopende types. Ze leken in de verste verte niet op elkaar en al helemaal niet op mij. Van de een op de andere dag was ik er compleet klaar mee. Ik beloofde mijn broers plechtig langer vrijgezel te blijven dan zij (en ik weet niet of je ze kent.....). Het was de beste beslissing die ik in 2011 gemaakt heb. Ik begrijp achteraf niet waarom ik altijd bezet ben geweest! Een doodzonde. Ik krijg koude rillingen over mijn rug als ik terugdenk aan die scene waarin mijn ex mij ten huwelijk vroeg. Waahahaha euh nee dank je. Pfew, dat was kantje boord. Ik begrijp sowieso niet waarom mensen trouwen. Dat wil overigens niet zeggen dat ik niet van bruiloften hou. Gewoon niet mijn eigen.... Want vooral een goede Rooms-Katholieke bruiloft doet mijn hart sneller kloppen. Dank je wel Leon & Marieke voor de mooiste bruiloft en langste polonaise ever! Maar mijn geloof in het huwelijk bestaat niet meer. Er zijn al zooooveel mensen voor mij geweest die het hebben verprutst, dat ik niet die utopie heb er wel in te slagen. Zeker met mijn huidige levensinstelling is dat goed onmogelijk. Buiten dat wil ik het niet. Het lijkt me vreselijk iemands vrouw te zijn. Mijn leven en mijn lichaam zijn van mij. En als je het vieze geluk hebt van een van de twee mee te mogen genieten dan is dat vanuit mij puur zelf belang. En als je een van die kerels bent geweest of denkt te gaan worden of blijven, voel je niet beledigd. Het is juist gezien mijn instelling hierin erg bijzonder wat tussen ons is gebeurd ;) ! En als het zo fijn en bijzonder blijft en we krijgen het bizarre 'samenwonen & kindjes-gevoel' (jak! nu even niet!), dan kunnen we altijd nog een samenlevingscontract aangaan. Een zakelijke en oppervlakkige verbintenis voor zolang je het met elkaar uithoudt, lijkt me prima. Gedoe met ringen, jurken, getuigen, zo'n vieze bruidstaart die toch alleen maar kan mislukken of vallen, en meer van dat soort shit waar iedereen alleen maar stress en jaloezie door ontwikkelt.......het kan vanaf daar alleen maar fout gaan of minder worden. Ik geef wel gewoon ieder jaar een feestje. Beloofd!

De namen van personen in dit artikel zijn veranderd om de verwarring en geloofwaardigheid tegoed te doen.

Komkommers, tomaten, uien, knoflook en heel veel pepers. Rode en groene. En alles moest in kleine stukjes worden gehakt. 'Goed opletten, het moet zo klein mogelijk!', zei Krein. Ik zag allemaal producten staan die ik nog nooit had gezien. En daar ben ik dus dol op. Alles wat nieuw, anders en vreemd is, vind ik bij voorbaat heerlijk. Dat geldt uiteraard ook voor mannen. Er stond ook bietensap op de bar. Geen zoete maar zoute....mmm, gek. Het wachten was op onze boodschappen. Op de valreep moest er nog speciale yoghurt komen. Lekker op tijd op eind van kerstmiddag, erg handig. De jongens hebben vaker van die last minute acties. Het houdt de spanning erin ofzo.

Hilarisch, hoe ze binnen komen lopen. Of moet ik zeggen; sliden. Met een bepaalde flair en arrogantie zorgen ze in elk geval altijd voor een bewuste binnenkomst. Het zal je niet snel ontgaan. Maar daar waren ze dus met yoghurt en latex handschoentjes. En toen deden ze niks meer. Lekker een beetje hangen aan mijn bar. Drankje inschenken voor zichzelf. Ik kijk naar Krein. Hij kijkt niet op. Gedurende een half uur herhaalt dit zich nog een paar keer. Hoe kun je je hier nou niet aan ergeren??? Als je twee mensen zo druk bezig ziet voor nota bene een feestje waar jij binnen aanzienlijke tijd ook aan deelneemt, waarom steek je je fikke dan niet uit de mouwen?

En toen opeens een boosaardig buitenlandse gebrul van Krein tegen Niels. Niels schrok op en trok met tegenzin de handschoentjes aan. Ik keek Krein trots aan en hij schoot in de lach. Opvallend hoe Niels excact wist wat te doen met het voor mij geheel onbekende goedje wat Krein vandaag al menig maal in een zilveren schaal had lopen kneden. Als een bezetene en wel een uur lang stampte en kneede Niels 't spul. Hij maakte er erotische mannelijke vormen van en liet die aan Simon zien. Ik zag niet wat het verschil was met toen hij er mee begonnen was, maar opeens was 't genoeg volgens Krein. Ondertussen voerde Simon nog steeds geen flikker uit. ik heb 't nooit helemaal begrepen maar er scheen tussen de jongens een onderlinge verstandshouding te zijn van wie wat deed. Misschien had het te maken met Simons eenkennige dieet. Hij eet niks, dus zal hij ook wel niet kunnen koken.

Ik hing ondertussen zekerheidshalve een briefje aan de deur zodat Lochem wist dat er een besloten feest is vanavond. Alsof je dat niet gelijk zou zien als je naar binnen keek, maar goed.

Rond acht uur kwamen de eerste gasten binnen. Moet je eerlijk bekennen dat ik toch wat zenuwachtig werd. De hele Lochemse delegatie was er! Ook de vaders, ooms en oudere broers van de jongens die ik had verwacht. Wow en nu? Moet ik wel of niet mee eten? Wel of niet aan tafel gaan zitten?. Voor ik het kon vragen, wees Niels naar de tafel. 'Zitten jij en mee eten, jij doet nu niets meer!' Okeeee....dat ben ik niet gewend. Maar gezien de inhoud van het gebod, liet ik me op deze manier gaarne becommanderen.

Met twintig mannen, bekend en onbekend, zat ik daar dan. In mijn zaak. Daar waar ik al twee jaar lang zat, dronk, at, werkte, liep, sliep en woonde. En het had nog nooit zo anders gevoeld. Redelijk bizar. Ik had het weliswaar kunnen verwachten maar toch sloeg t in als een bom. Een gevoel van veel te leuk, nieuw, gezellig en vertrouwd wierp zich over mijn lichaam heen. Er werd gerookt, gegeten, gelachen en vooral veel gedronken aan tafel. En dan heb ik het niet over een aantal biertjes en bietensap. Nee deze mannen namen het feest echt serieus! De flessen whisky en wodka gleden over tafel. Het was eigenlijk net alsof ik bij mijn eigen familie aan tafel zat. Het was chaotisch, onbegrijpelijk gezellig, niet om aan te horen en de vrouwen waren in de minderheid. Het enige verschil was dat ik niets hoefde te doen. en dat beviel me uitstekend. Niels zorgde voor de bar en de muziek. Erik opende de nationale dans. Een voor een stonden de mannen op en dansten mee. Heerlijk! Tot diep in de nacht zijn we doorgegaan met discussiëren, zuipen, roken, dansen en zingen. En ik heb geen glas hoeven afwassen na de tijd, alles was schoon. Van mij mag iedere avond zo zijn. Met stip binnengekomen in de top tien van mooiste avonden ooit; Turkse Avond 2011. Wanneer weer??

Het was een zwaar onoverzichtelijk en chaotisch jaar. 2011 was shit. En ja ik zou het zo weer over doen. Want wat heb ik ik een hoop lol gehad. Dat rijmt niet bij elkaar, dat besef ik heus. Sommige dingen vallen niet uit te leggen, die moet je gewoon aannemen zoals ze zijn. Ik weet bijvoorbeeld nog goed dat mijn vader, hoogstwaarschijnlijk op verzoek van mijn moeder, mij kwam helpen met de stelling van Pythagoras. Hij vroeg of ik het snapte. Nee dat deed ik niet dus papa zou het mij vast uitleggen. ' A kwadraat plus B kwadraat is C kwadraat', snap je? Euh ja, tot zover wel papa. Maar waarom is dat zo? Een diepe zucht klonk door de woonkamer en mijn vader zoog naar adem. 'A kwadraat....plus B kwadraat.....is C kwadraat!! Begrijp je dat???' Het enige wat ik op dat moment niet begreep was de meerwaarde ten opzichte van de eerste keer dat hij dat schreeuwde. Ik zei; ja papa dank je wel nu begrijp ik het eindelijk. Tevreden gingen we beide weer verder waar we gebleven waren. 

Hoe dan ook 2011 was heerlijk troebel en smerig lekker. Van al het goede te weinig en al het slechte teveel. Dat is een combinatie die van nature in balans is. En toen werd het 2012. Jaap en ik hadden al begin december besloten dat we helemaal klaar waren met 2011 en 2012 was toen al ons jaar. Het gebeurde toen hij terugkwam van een van zn vele wereldse wereldreizen. Het was tijdens dat kopje koffie bij deLa Placeop Schiphol toen hij vertelde over ons nieuwe motto. Het antwoord op alles, geen excuses meer. Sindsdien is onze 'Why not?' niet slechts een antwoord of motto maar onze levensstandaard.

Over de whatsapp, want welk medium is er verder nog belangrijk, vroeg ik of Jaap meeging naar Enschede zaterdag. Twee seconden later kreeg ik antwoord; 'Why not?' Na het feest zou ik met hem mee terug rijden naar Lochem tot ik twee reebruine ogen op de hal tegenkwam en bij mezelf dacht; 'Why not?' The day after belde Janny mij wakker. Of ik zin had om naar Den Haag te komen. Pfff mijn hoofd en lichaam niet maar 'Why not?' De reis duurde slechts een uur langer dan normaal door de abnormale sneeuwval voor Nederlandse begrippen. Om het 'Why not?'-principe vast te houden, parkeerde ik mijn Elkybiel zeer asociaal, op z'n Hagenees, schuin op straat voor Janny's deur. Zo en nu een wijntje. Drie wijn verder begint Janny over een vriendin die een feestje houdt in de club van Kim Holland en of ik zin heb om…..zonder blikken of blozen onderbreek ik haar en toost; ‘Why the fuck not?!’ Janny is vanaf dat moment ook een zeer trots deel van de 'Why not?'-ketting en ik heb zo’n idee dat er vele meer zullen volgen.

daar waar je niet ziet is het vast, kan ook niet anders, anders zou je t zien,

of er in elk geval iets van meekrijgen, misschien...

maar we gaan stug door en boeken weinig winst, iedere dag, dag in dag uit,

zit t er niet in, dan komt 't er ook niet uit,

dat klinkt dan allemaal overdreven onaantrekkelijk, het is waar, waar je 't ziet,

dus blijf kijken en kijk goed, zeg je 't me, als je 't ziet?

Sinterklaas gedicht 2011 - De namen in dit gedicht zijn veranderd, maar dat valt de oplettende lezer vast niet op hmfrg...

Lieve Melissa,

Volgens Pedro mijn allochtone Piet ben je een nieuw leven begonnen,

En dat gaat uitstekend heb ik vernomen uit anonieme bronnen,

Sinds jij bij elky werkt, ben je 180 graden gedraaid,

En heb je alle kut Marokkanen om je heen weggemaaid

Sinterklaas is niet alleen daarom op jou heel trots

Maar ook om je maandagochtend kots,

Want stappen op zondag is jou nu welbekend,

Er zit geen dag meer bij zonder drank of vent,

Alles wat je nu nog doet is zoenen en zuipen,

Tot je niet anders kan dan kruipen,

Leon maakt hier graag gebruik van,

Maar Melissa dat is voor jou niet de juiste man,

Je had beter voor eddy kunnen gaan,

Die heeft nog geen Elkygirl op zn lijstje staan,

Nu ben je weer een van velen,

Net als bij die Badde laat je jezelf weer s delen,

Das natuurlijk verre van slim en behoorlijk stom,

En dat wat uit je mondje komt is ook vaak behoorlijk dom,

Ach in elk geval weet je waar rijst vandaan komt,

En nee skeet pasta komt niet uit de grond,

En ossenhaas komt niet van het varken maar van een rund,

En hou s op met zeggen dat je iets niet kunt,

Kan niet is dood en roti is brood,

Wat is zwaarder een kilo veren of lood?

Molukker, Jehova, kaaskop of Antilliaan,

Ze hebben allemaal een banaan,

't liefst besneden, zonder schil,

Want dat is wat Melissa wil,

Is Diego nou Neger of Indiaan?

Ach, doe Melissa maar Cengiz Khan,

Moslim op en top,

Melissa die springt erop,

Nederlander of turk,

Goedzak of schurk,

Moussaka, boerenkool, nasi of cous cous,

Ze zijn allemaal op zoek naar je poes!

Dus Melis alsjeblieft think twice,

Je hebt maar een punani meis!

De namen in dit gedicht zijn veranderd ook al heeft dat weinig zin...

Lieve Gerrit,

Wat een stuk ongeluk ben jij zeg,

Met zo'n kind hebben je ouders maar pech,

Als een dweil loop je rond tijdens de keidagen,

5 dagen kotsen, zweten en aandacht vragen,

Bah de hele week in hetzelfde t-shirt, wat goor,

Maar het waren niet de keidagen waar ik me zo aan stoor,

De rest van het jaar gaat het eigenlijk net zo met heer de greeff,

In normale weekenden loopt ie ook rond als raveteef,

In bulgarije zelfs verkleed als vrouw,

Wat leek je op je moeder wow!

Joppiesaus in je broek is voor jou geen probleem,

Je houdt je kleren lekker aan en slaapt er gewoon doorheen,

Maar voor een ransbak als jij is dat heel normaal,

Sint hoopt maar dat 't daar onder bij is kaal,

Anders blijft er van alles inhangen,

Daar zal geen vrouw naar verlangen,

En of we nu in Lochem of Enschede stappen,

Jij moet altijd een pilletje klappen,

Voor jou Gerrit kan het allemaal niet gek genoeg,

De dagen breng je door in je favo kroeg,

Op zoek naar alles wat is blond en jong,

Gerrit ben je nu echt zo stom?

Eerst liters drank erin gieten,

In alles wat amper heeft tieten,

En dan als t meisje amper meer kan staan,

Gaat ie werken hoor jouw banaan,

Solo, duo of tegenwoordig met zelfs drie tegelijk,

Gait the pornking prijst zichzelf rijk,

Maar als het puntje bij jouw paaltje komt,

Is er geen meisje wat bij je terugkomt,

Je hebt een vrouw niets te bieden blijkbaar,

Want bij **** krijg je ook al nix voor elkaar,

Snap je t dan echt niet coen?

Ieder ander had t allang begrepen,

Elkygirls zijn voor jou way te hoog gegrepen!

De hbo echter gaat je goed af,

Voor zo'n tosti als jij is dat toch wat maf,

Op basis van bovenstaande had studiepiet je lager ingeschat,

Maar jij hebt 'm behoorlijk hoog gelegd die lat,

Sinterklaas hoopt dus op een diploma binnen een paar jaar,

Wellicht maak het dan toch allemaal nog waar.

Vandaag is het Nationale Complimentendag. Da's bedoeld om je collega te vertellen dat zij iets goed heeft opgelost of dat hij ergens in uitblinkt. Tssss debieliteit. Ik zeg dat meestal direct, een jaar later schiet z'n doel nogal voorbij. Nee, vandaag is juist het verrassingseffect zo belangrijk. Wat is anders nog de meerwaarde van een compliment? Daarom besloot ik vanochtend vroeg mensen complimentjes te geven over hun uiterlijk. En dan vooral via de telefoon aan mannen die wéten dat ik nog in bed lig op dat tijdstip.

Vanochtend om half acht, moeilijk vroeg voor Elky, heb ik complimentjes via whatsapp gestuurd. 'Hé, wat zit je haar tof', 'Je bent echt afgevallen zeg' of 'Die nieuwe broek staat je super.' Ik vermoed dat de meeste kerels om zich heen keken om te checken of ik in de buurt was. Dit kan ik helaas niet bevestigen maar de reacties deden dit mij wel vermoeden. Want wel 60% van de mannen ging vol direct in de aanval; 'Hoezo? Kun je me zien ofzo? Waar ben je dan? of nog mooier; 'Hoe weet je dat?', wat mijn compliment bevestigt. Even later komt hij zelf daar ook achter en valt hij resultaatloos in de verdediging en stamelt; 'Niet dat ik bedoel dat ik er goed uit zie ofzo....' Het is toch hilarisch als een kerel, voordat ik überhaupt de kans heb gehad te reageren, z'n eigen punt begint te ontkrachten. Dat zorgt voor van die klassieke scènes waarin iemand zichzelf compleet voor plaat zet, en jij hoeft alleen maar toe te kijkenen te genieten....I love it! Nog eens 30% antwoordt blij verrast met 'Dank je wel!' en stuurt mij een complimentje terug. Super goed voor je ego kan ik zeggen dames! Echterhetvermoeden in mij heerst dat deze mannen te druk of te dom zijn om door te hebben dat het niet normaal is dat ik om 1/2 8 's ochtends zoiets naar hen text. Een kleine 10% weet zeker dat dit berichtje niet voor hem is bedoeld. Ik krijg een vraagteken als antwoord. Ik reageer niet. Nog steeds niet gedaan ook. Arme man. 

Ik wilde ook weten hoe mijn complimentjes het in real life zouden doen. Daarom heb ik vanochtend uit volle borst uit mijn raam aan de Lochemse boulevard geschreeuwd. 'Gave broek, staat u puik hoor!' of 'Wow! Wat ziet u er fris en fruitig uit zo vroeg!' Ieders reactie is fantastisch en vergelijkbaar. Geschrokken kijkt men om zich heen.........en ik dacht dat ik het nooit zou zeggen maar gelukkig loopt er praktisch niemand op straat hier..... en bestaat er dus geen twijfel over dat het compliment voor de persoon in kwestie is. Wanneer men dat beseft, wordt er verward omhoog gekeken. En DIE blik......priceless.

Een laatste reactie op een van mijn whatsapp complimenten komt binnen. Elke; 'He wat zie jij er goed uit vandaag!' Bram Faber; 'Don't I always?' Geniaal. Koekje van eigen deeg, ik heb 'm zelf ingewerkt zo'n zeven jaar geleden. In de horeca zijn we sowieso en continu op onze hoede. Nieuwe werknemers op pad sturen naar hierin deelnemende horecabedrijven (en dat IS een lijst) voor een zak Irisch koffiebonen of koksringen. Kopjes chocomel/slagroom met slechts slagroom serveren of een uur volhouden; 'Nee het spijt me wij hebben écht geen toilet', waarop het buurcafé het opeens erg druk krijgt en terug vuurt met Wijco satépasta in de vorm van een hondendrol bij onze ingang te draperen. Het zou toch fantastisch zijn als we iedere dag zo leven met z'n allen. Why not? Mensen zonder humor die zijn maar zielig hoor. Life's like the mini playbackshow zeg ik altijd maar.